Tutoring: innowacyjna metoda rozwijania kreatywności i samodzielnego myślenia

Tutoring opiera się na relacji człowieka z człowiekiem, tutora z podopiecznym. Jest to podejście spersonalizowane i całościowe, uwzględniające to, że każdy jest inny i że nasze życie i rozwój odbywają się jednocześnie w wielu sferach. W tutoringu nie tyle chodzi o sprawdzanie, ile ktoś zapamiętał, co o akuszerowanie procesu rozwoju – odkrywania talentów oraz rozwoju umiejętności samodzielnego myślenia i tworzenia.

Klasyczny tutoring, praktykowany na renomowanych brytyjskich uniwersytetach Oxford i Cambridge, przyjmuje formę około godzinnych spotkań tutora z podopiecznym. Spotkania odbywają się regularnie co tydzień przez cały trymestr. Student pracuje indywidualnie nad wybranym obszarem lub tematem. Swoje wnioski, zwłaszcza w przypadku nauk humanistycznych, ujmuje w formie eseju, który jest punktem wyjścia do rozmowy z tutorem. Na obu tych uczelniach samodzielna praca, której rytm wyznaczają kolejne spotkania z tutorem, są podstawową formą kształcenia, którą uzupełniają nieobowiązkowe wykłady i seminaria.

Tutoring jest procesem, którego rytm wyznaczają kolejne spotkania. W zależności od tego, na czym się ten proces koncentruje, mówimy o tutoringu rozwojowym, albo naukowym.

W procesie tutoringu rozwojowego, tutor pracuje w obszarze wartości, talentów i celów. Tutor pomaga podopiecznemu wprowadzić w obszar jego refleksji i komunikacji temat wartości fundamentalnych i cnót. Celem tutora jest to, żeby podopieczny funkcjonował autentycznie, samodzielnie, świadomie i spójnie, a nie dopasowywał się powierzchownie lub konformistycznie do jakiegoś zewnętrznego wzorca. Każdy ma określone predyspozycje i wyjątkowe talenty. Pewne rodzaje działań wykonujemy z natury szybciej, lepiej i z większą przyjemnością niż inni. Z kolei inne nas osłabiają, robimy je wolniej i gorzej niż inni.

To, co wyróżnia tutoring naukowy od innych form nauczania, jest podkreślanie wagi samego procesu. Nawiązuje się tu mocno do założeń edukacji liberalnej (sztuk wyzwolonych), w których nacisk kładziony jest na umiejętność krytycznego myślenia, twórczego analizowania wiedzy, klarownego wyrażania idei własnych i cudzych, sztuki logicznej argumentacji i dyskusji. Do tego dochodzą umiejętności niezbędne do funkcjonowania w szumie informacyjnym – koncentracji i wyławiania istotnych informacji spośród wszystkich komunikatów, które nas zalewają. Duża wagę przykłada się tu do rozwijania umiejętności wypowiedzi pisemnej, zwłaszcza w formie eseju. To wszystko ma prowadzić do wykształcenia u podopiecznego umiejętności i nawyku samodzielnego uczenia się i skutecznego radzenia sobie z wyzwaniami i problemami, które będzie napotykał w przyszłości.

Tutoring to spotkanie, rozmowa i w końcu relacja. Relacja między uczniem a mistrzem. Ten osobisty wymiar tutoringu nadaje mu głębię, która jest możliwa tam gdzie spotyka się człowiek z człowiekiem. W tej przestrzeni rodzi się zaufanie i poczucie bezpieczeństwa, dzięki którym uczeń nabywa gotowości, by podejmować coraz to nowe wyzwania. W atmosferze zaufania może być gotów, by wychodzić poza swoją sferę komfortu, by zmagać się z tym co nieznane bez obawy, że popełni błąd. W edukacji konwencjonalnej błąd jest problemem, który się tropi i wyławia, który wpływa obniżenie oceny. W tutoringu błąd jest niezbędnym elementem eksploracji tego, co nowe. Wiara we własny potencjał, w to że jutro mogę być dalej niż jestem dzisiaj, motywacja do pracy i do celowania wysoko, jest możliwa dzięki relacji z dobrym tutorem.

W szkole oferujemy tutoring realizowany poprzez dwie akredytowane tutorki: Karolinę Domagalską i Bernadetę Raś.

Zachęcamy do rozmowy!